Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta poesía. Mostrar todas las entradas

jueves, 26 de mayo de 2022

POESÍA VISUAL

 Aquí temos uns preciosos traballos de escritura e animación á lectura realizados polo alumnado de 1º ESO na materia de Educación Plástica. 


 

Para velos é preciso utilizar este enlace:

👇

 POESÍA VISUAL

 






 

martes, 27 de mayo de 2014

Obradoiro da Letra

Estas son unhas imaxes do Obradoiro da Letra, actividade realizada no IES de Monterroso os días 14 e 21 de maio, de 4 a 7 da tarde. Participaron 5 alumnas/os, 4 nais/pais e 4 profesoras/es. Impartiuno Jesús Marúa Juaristi Linacero.

 Descubrimos e practicamos con diferentes útiles de escritura: Cálamo, pluma de ave, estilográfica, lapis de carpinteiro,.... Modulamos letras.... escribimos letras góticas, cancillerescas,....

Descubrimos un mundo fantástico de fermosas letras.


viernes, 21 de febrero de 2014

24 de febreiro: Día de Rosalía



Para celebrar o  Día de Rosalía queremos lembrar os poemas que diferentes escritores e escritoras adicaron á poetisa galega máis internacional.

 Son os que seguen:

Luz Pozo Garza "Hai unha voz", "Benzoada", "Cantiga. Funeral de Padrón" e "Falando con Rosalía"
Luis Pimentel, "Nai de Galicia" e "Rosalía"
Xohana Torres, "Rosalía"
Mª Xosé Queizán "Tirar do fío"
Arcadio López Casanova, "Palabras na tarde pra Rosalía"
Ana Romaní, "Rosalía de Castro, Emily Dickinson, Edith Södergran", "Rosalía tan amiga"
Ramón Cabanillas, "A Roaslía de Castro"
Curros Enríquez, "A Rosalía"
Federico García Lorca, "Canzón de cuna pra Rosalía Castro, morta"
Teixeira de Pascoaes, "Oh Santa Rosalía da Saudade"


martes, 16 de abril de 2013

Un poema para cada día




A algunos les gusta la poesía

A algunos,
es decir, no a todos.
Ni siquiera a los más, sino a los menos.
sin contar las escuelas, donde es obligatoria,
y a los mismos poetas,
serán dos de cada mil personas.

Les gusta,
como también les gusta la sopa de fideos,
como les gustan los cumplidos y el color azul,
como les gusta la vieja bufanda,
como les gusta salirse con la suya,
como les gusta acariciar al perro.

La poesía,
pero qué es la poesía.
Más de una insegura respuesta
se ha dado a esta pregunta.
Y yo no sé, y sigo sin saber, y a esto me aferro
como a un oportuno pasamanos

Wiztawa Szymborska

miércoles, 20 de marzo de 2013

21 de Marzo: Día da poesía


Un poema de José de Espronceda  sobre a liberdade


Amor e poesía en Neruda
 
Sempre o amor romántico na poesía de G. Adolfo Bécquer




Poesía e música en Rosalía de Castro


García Lorca é o poeta español máis lido de todos os tempos


Poesía amatoria de Miguel Hernández


A beleza e o sentimento de Octavio Paz

Cantar de Mío Cid






domingo, 24 de febrero de 2013

24 de febreiro: Día de Rosalía de Castro

Desde Dinamización Lingüística, Remedios García realiza esta selección de poesía no Día de Rosalía de Castro, hoxe 24 de febreiro. É o día do nacemento desta autora galega. Con este poema de temática intimista facémoslle unha pequena homenaxe. Rosalía é a gran representante do RExurdimento da literatura galega do século XIX.


Paseniño, paseniño
vou pola tarde calada
de Bastabales camiño.

Camiño do meu contento;
i en tanto o sol non se esconde
nunha pedriña me sento.

E sentada estou mirando
como a lua vai saíndo,
como o sol se vai deitando.

Cal se deita, cal se esconde
mentras tanto corre a lua
sin saberse para donde.

Para donde vai tan soia
sin que aos tristes que a miramos
nin nos fale nin nos oia.

 
Que si oira e nos falara,
moitas cousas lle dixera,
moitas cousas lle contara.

Cantares Gallegos

viernes, 15 de febrero de 2013

Un poema para cada día: "Toute l'âme résumée..." de Stephane Mallarmé


Stephane Mallarmé foi un poeta e crítico francés; un dos grandes do séc ulo XIX que representa o cumio do movemento simbolista así como o antecedente das vangardas dos primeiros anos do século XX. A súa obra amosa a pegada de maestros como Théofile Gautier e Charles Baudelaire.

Na poesía de Mallarmé atopamos unha sintaxe experimental, cun ritmo e vocabulario pouco comúns. Crea poemas pechados en si mesmos, alonxados do realismo, con constantes resonancias. A sonoridade da súa poesía e as cores xogan un papel importante na súa obra, facendo que a súa traducción sexa complexa.

Toute l'âme résumée
Quand lente nous l'expirons
Dans plusieurs ronds de fumée
Aboli en autres ronds

Atteste quelque cigare
Brûlant savamment pour peu
Que la cendre se sépare
De son clair baiser de feu

Ainsi le choeur des romances
A la lèvre vole-t-il
Exclus-en si tu commences
Le réel parce que vil

Le sens trop précis rature
Te vague littérature

                             Stephane Mallarmé

viernes, 9 de noviembre de 2012

Un poema para cada día: "El gato" de Charles Baudelaire


Hermoso gato, ven a mi pecho amoroso;
comprime el filo de tus uñas;
y deja que me hunda en tus bellas pupilas,
de ágata y metal.
Cuando gustosos mis dedos acarician
tu cabeza y tu flexible lomo
y mi mano se embriaga en el goce
de rozar tu cuerpo magnético,
veo a mi mujer en espíritu; su mirada,
dulce animal, como la tuya
fríay honda, taja y corta cual dardo.
Y, de los pies a la cabeza,
una brisa sutil, de peligroso aroma,
nadan en torno de su cuerpo moreno.

Charles Baudelaire; ""Las flores del mal"

Charles Baudelaire (1821- 1867) foi un poeta , tradutor e crítico francés. Foi chamado poeta maldito pola súa vida de excesos e pola visión do mal que impregna a súa obra. Económicamente vai de fracaso en fracaso, dilapidando a fortuna herdada do seu pai. Baudelaire é brillante, de conversa sorprendente, pero a súa imaxinación o convirte en mitómano; a súa viaxe a India, os seus amores inaudiotos, o seu vicio e a súa perversidade, a súa homosexualidade e os seus proxectos editoriais forman parte da súa vida. Baudelaire é un autor romántico e precursor do simbolismo. 
Este poema "Le chat", pertence a súa obra "Las flores del mal". O autor crea este poema como unha simbiose do gato e da muller. Fálalle o gato como se fora ela. Ve no gato a beleza da muller acompañada dos seus mistertios. O que quere reflexar o autor é que a muller é un animal astuto que coa súa fermosura e o seu misterio envolve ó home para xogar con él.

martes, 9 de octubre de 2012

Un poema para cada día: "Plaza do Campo" de Luis Pimentel


"Plaza do Campo"

Tebras o axexo
Pola rúa suben
as casas en muletas.
Navallas de lúa
na acera.
Unha sola ventá,
marela de insomnio.
Duro de lúa o seixo
desexa e agarda o crimen.
Pérdese
a iauga verde e moura da fonte.
¿Salíu deiquí a noite?
Dedo en alto
o santo de pedra
pide silencio.

Este poema  do lucense Luis Pimentel pertence a obra "Sombra do aire na herba". O poema o
transcribimos tal como o escribiu o autor.

jueves, 27 de septiembre de 2012

Un poema para cada día: "El desayuno" de L. A. de Cuenca

 
 El desayuno

Me gusta cuando dices tonterías,
cuando metes la pata, cuando mientes,
cuando te vas de compras con tu madre
y llego tarde al cine por tu culpa.
Me gustas más cuando es mi cumpleaños
y me cubres de besos y de tartas
o cuando ers feliz y se te nota,
o cuando eres genial con una frase
que lo resume todo, o cuando te ríes
(tu risa es una ducha en el infierno),
o cuando me perdonas un olvido.
Pero aún me gustas más, tanto que casi
no puedo resistir lo que me gustas, 
cuando, llena de vida, te despiertas
y lo primero que haces es decirme:
"Tengo un hambre feroz esta mañana.
Voy a empezar contigo el desayuno"

 L. A. de Cuenca



 Este poema pertence á obra de Luis Alberto de Cuenca "el hacha y la rosa". Trátase de poesía social ou comprometida cuxo obxectivo é achegar un xénero coma este, para minorías, ao público xeral, mediante un léxico sinxelo, co desexo de que o lector se sinta vinculado ao que le.

jueves, 2 de junio de 2011

Animación á lectura: Charla co monterrosino Daniel Salgado


O vindeiro luns día 13 de xuño, os alumnos de 4º ESO e 1º BAC poderán disfrutar dunha charla co monterrosino Daniel Salgado, especialista na obra de Lois Pereiro, homenaxeado este ano nas Letras Galegas. Daniel Salgado é licenciado en ciencias da comunicación e doutorado en Filoloxía Galega pola USC. É director de "Ariel", boletín quincenal de cinema en galego, colaborador de "A trabe de ouro", de "A Nosa Terra", "Dorna" e "Xistral". Foi tradutor ao galego de Allen Ginsberg e como poeta gañou varios premios; en 2002 o Premio de Poesía "Uxío Novoneyra" coa obra "Sucede", en 2004 o Premio de Poesía Fiz Vergara Vilariño co libro "Agora qué" e en 2004 o Premio Esquío de Poesía por "Días no Imperio".

jueves, 17 de marzo de 2011

Día da poesía: poesía e matemáticas

MATEMÁTICAS Y POESÍA
Esos números que crecen y crecen sin descanso,
0.9, 0.99, 0.999, 0.9999, 0.99999,....
Acercándose cada vez más a la unidad divina,
acariciándola sin llegar a tocarla todavía:
esta sucesión numérica es también poesía.
Es como una rima inacabable y sostenida,
como una esperanza siempre insatisfecha,
como un deseo que nunca se detiene,
como un cercano horizonte inalcanzable...
Triángulos, círculos, polígonos,
elipses, hipérbolas, parábolas,
suenan en nuestros oídos desde Euclides
como formas geométricas abstractas,
figuras ideales que viven con nosotros,
porque también en el amor hay triángulos
y en el cielo se dibuja sin compás el arco iris.
Vais paralelos siempre lenguaje y geometría,
pues en el habla se esconde las elipses,
en los libros sagrados se habla de parábolas
y en los poemas épicos se disparan las hipérbolas.
Números y formas, imágenes y ritmos
orden y luz en versos y en teoremas,
con un toque supremo de armonía,
estáis juntas en la memoria de los tiempos,
juntas estáis matemática y poesía.
Gonzalo Sánchez Vázquez

Fragmento de "DE LAS CIEN CARTAS DE AMOR"

No tienes tiempo real fuera de mi ansiedad,
yo soy todo tu tiempo.
No posees dimensiones precisas
más allá de mis brazos extendidos.
Yo soy tus dimensiones por entero:
tus círculos, tus ángulos,
tus curvas
y tus rectas.
El día en que te adentraste en los bosques de mi pecho
fuiste a la libertad.
Cuando saliste de ellos,
fuiste esclava.
Pudo comprarte el jeque de la tribu.

Día da poesía: poesía e Biloxía.

Un alienígena de marte vino,
a estudiar la Tierra aunque no es seguro,
y en su libro duro
apuntaba lo que descubría;
lo que escribía
no se entendía,
hasta que un día
desciframos el código,
y lo que allí decía
era muy similar a lo conocido.
Y de la siguiente forma el alien narraba:

Sección Tres,
Capítulo Diez:

Mitocondrias que hallé en un pez, una bacteria y un ciprés.
Producían energía, el alien decía.

Cloroplastos, no hallé en el pez, ni bacteria, pero sí en el ciprés.
Fotosíntesis hacía, el alien decía.

Algo raro, el Lisosoma,
con sus enzimas digestivas
propina curiosidad, el alien decía;
lo hallé en el pez y el ciprés,
mas no en la bacteria.

Plástidos, gordos y feos,
llenos de alimento
y también de pigmento...
El alien no lo encontró en el pez, ni bacteria, pero sí en el ciprés.

Y en la Sección Última,
Capítulo Final:
el alien con un adiós,
se despedía,
porque tanta estructura citoplásmica
lo aburría.

miércoles, 16 de marzo de 2011

ME HA HECHO POETA LA VIDA















Con motivo do Día da Poesía que se celebra o 28 de Marzo, decidimos homenaxear a Miguel Hernández, e o seu libro " Me ha hecho poeta la vida" unha recopilación de 15 poemas sobre a vida, a morte, a dor e o amor. Onde non só descubriremos a alma do poeta en forma de carta directa ao corazón, senón que tamén disfrutaremos das ilustración dos mesmos, un verdadeiro agasallo para os sentidos.

¿ Sabías que......

Miguel Hernández abandou o colexio os 14 anos para axudar ao seu pai e comezou a traballar de cabreiro, mentres coidaba as cabras lía todo o que caía nas súas mans, mentres que o seu su pai lle rifaba polo seu gusto pola lectura.
No pobo non tiña acceso aos libros , sería un amigo, Ramón Sijé, que estudaba na universidade quen lle escollía a lectura.


El corazón es agua



El corazón es agua

que se acaricia y canta.



El corazón es puerta

que se abre y se cierra.



El corazón es agua

que se remueve,arrolla,

se arremolina,mata.