Mostrando entradas con la etiqueta animación á lectura. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta animación á lectura. Mostrar todas las entradas

viernes, 15 de diciembre de 2017

Ler e Ver no Nadal

Estas son as nosas propostas para disfrutar ainda máis das vacacións do Nadal


domingo, 29 de junio de 2014

Fin de curso dos clubs de lectura nas Illas Cíes





E para rematar o curso, tras a visita á Editorial Rinoceronte en Cangas do Morrazo, os clubs de lectura "Enrédate coa lectura I e II" e "Lector@s da Ulloa" fixemos unha fermosa excursión ás Illas Cíes.
Esperámosvos o curso que ven con novas lecturas e novas ilusións. Bo verán a todos e a todas! Ata sempre!

miércoles, 28 de mayo de 2014

"Balzac y la joven costurera china"


Esta obra de Dai Sijie é unha homenaxe á literatura non só como medio de coñecemento senón de ventá cara a plenitude persoal e a liberdade. Os dous adolescentes protagonistas alivian a súa penosa situación na China de Mao a través da lectura, coñecendo así outros mundos. No libro  está presente o tema do amor e  da liberdade.
Para rematar o curso, que mellor forma que lendo sobre libros!
 

A obra foi levada o cine polo propio autor en 2001 recibindo o Globo de Oro á mellor película no ano seguinte. 



martes, 27 de mayo de 2014

Obradoiro da Letra

Estas son unhas imaxes do Obradoiro da Letra, actividade realizada no IES de Monterroso os días 14 e 21 de maio, de 4 a 7 da tarde. Participaron 5 alumnas/os, 4 nais/pais e 4 profesoras/es. Impartiuno Jesús Marúa Juaristi Linacero.

 Descubrimos e practicamos con diferentes útiles de escritura: Cálamo, pluma de ave, estilográfica, lapis de carpinteiro,.... Modulamos letras.... escribimos letras góticas, cancillerescas,....

Descubrimos un mundo fantástico de fermosas letras.


miércoles, 7 de mayo de 2014

Club de lectura: "El señor de las moscas"


"El señor de las moscas" é unha obra clásica da literatura contemporánea. O seu autor é o británico Willian Golding que foi Premio Nobel de literatura no ano 1983.

O autor, ademáis de novelista, foi profesor e tomou parte na II Guerra Mundial. Os seus textos exploran os dilemas morais e as reaccións do ser humano cando éste está sometido  a situacións extremas. Os anos de barbarie e a crueldade da guerra causáronlle un gran impacto. De aí a súa visión pesimista sobre o ser humano.

"El señor de las moscas" é unha obra sobre a condición humana, unha reflexión sobre a falta de normas e do establecemento dunha forma de goberno tiránica e violenta. Isto está moi en relación co contexto da época que vivíu Golding: o ascenso dos totalitarismos.

A novela conta a historia dun naufraxio. Os protagonistas son rapaces entre seis e doce anos. A orde é establecida polos maiores, mentras os pequenos só saben xogar, comer e durmir. Os maiores organízanse para a caza, fan os refuxios, piden axuda a través de sinais...Sen embargo a violencia, o sangue e a morte van caracterizar a forma de goberno tiránica que se impón na illa. O tema da guerra está moi presente no libro. Unha reflexión sobre o ser humano, sen dúbida.


A lectura do mes de abril no club de lectura "Lector@s da Ulloa"

martes, 29 de abril de 2014

85 anos con Tintin



O reporteiro máis famoso cumpliu este ano 85 anos desde que fixera a súa primeira aparición en xaneiro do ano 1929. O personaxe de Hergé é o máis recoñecido do comic europeo.

Tintín é  un periodista intelixente e curioso, convertido en detective cuxa búsqueda de viláns, criminais e de tesouros o leva ao longo de todo o mundo. Hergé baseou as súas  historias en feitos do mundo real e en culturas diversas.


"Las Aventuras de Tintin" reúne  un total de 24 álbumes.O 10 de enero de 1929 Hergé publicou por entregas por primeira vez en Le Petit Vingtième. A primeira aventura de Tintin foi unha viaxe a URSS. A esta aventura sumáronse "Tintin en el Congo", "Tintin en América", "Los cigarros del faraón", "La isla negra" entre outros.

Aquí Tintin visita Inglaterra e Escocia

Un sinfin de carismaticos personaxes acompañan a Tintin nas súas  aventuras como o capitán Haddock, o profesor Tornasol, os detectives Hernández e Fernández e a  cantante Bianca Castafiore.

As aventuras destes personaxes están  ambientadas en escenarios reais dos cinco continentes, e en lugares imaxinarios creados por Hergé, tales como Syldavia ou San Theodoros.

Cristina de Plástica e o seu alumnado expoñen estes días no hall principal do IES de Monterroso un percorrido sobre  as
aventuras de Tintin e o seu inseparable Milu.



"Tintin en el Congo" desde unha perspectiva moi colonialista

martes, 22 de abril de 2014

23 de abril: Día do Libro



Nesta pequena homenaxe a Gabriel García Márquez lembramos algunha das frases contidas nas súas obras máis célebres: 


"La peor forma de extrañar a alguien es estar sentado a su lado y saber que nunca lo podrás tener"



"La memoria del corazón elimina los malos recuerdos y magnifica los buenos, y gracias a ese artificio, logramos sobrellevar el pasado."



"El problema del matrimonio es que se acaba todas las noches después de hacer el amor, y hay que volver a reconstruirlo todas las mañanas antes del desayuno"



"El día que la mierda tenga algún valor, los pobres nacerán sin culo"



"Ningún lugar en la vida es más triste que una cama vacía"



"Hay que ser infiel, pero nunca desleal".



"El secreto de una buena vejez no es otra cosa que un pacto honrado con la soledad"



"Los seres humanos no nacen para siempre el día en que sus madres los alumbran, sino que la vida los obliga a parirse a sí mismos una y otra vez"



"Lo más importante que aprendí a hacer después de los cuarenta años fue a decir no cuando es no"



"Así es -suspiró el coronel-. La vida es la cosa mejor que se ha inventado"



23 de abril: Día do libro



"Muchos años después, frente al pelotón de fusilamiento, el coronel Aureliano Buendía había de recordar aquella tarde remota en que su padre lo llevó a conocer el hielo. Macondo era entonces una aldea de 20 casas de barro y cañabrava construidas a la orilla de un río de aguas diáfanas que se precipitaban por un lecho de piedras pulidas, blancas y enormes como huevos prehistóricos. El mundo era tan reciente, que muchas cosas carecían de nombre, y para mencionarlas había que señalarlas con el dedo”.


"El invierno se precipitó un domingo a la salida de misa. La noche del sábado había sido sofocante. Pero aún en la mañana del domingo no se pensaba que pudiera llover. Después de misa, antes de que las mujeres tuviéramos tiempo de encontrar un broche de las sombrillas, sopló un viento espeso y oscuro que barrió en una amplia vuelta redonda el polvo y la dura yesca de mayo. Alguien dijo junto a mí: “Es viento de agua”. Y yo lo sabía desde antes. Desde cuando salimos al atrio y me sentí estremecida por la viscosa sensación en el vientre. Los hombres corrieron hacia las casas vecinas con una mano en el sombrero y un pañuelo en la otra, protegiéndose del viento y la polvareda. Entonces llovió. Y el cielo fue una sustancia gelatinosa y gris que aleteó a una cuarta de nuestras cabezas. Durante el resto de la mañana mi madrastra y yo estuvimos sentadas junto al pasamano, alegre de que la lluvia revitalizara el romero y el nardo sedientos en las macetas después de siete meses de verano intenso, de polvo abrasante. Al mediodía cesó la reverberación de la tierra y un olor a suelo removido, a despierta y renovada vegetación, se confundió con el fresco y saludable olor de la lluvia con el romero."


"Cien años de soledad" de Gabriel García Márquez.  


O meu primeiro contacto coa obra de Gabriel García Márquez foi de pequena, no colexio. Era o ano 1982,  data na que o escritor recibía o Premio Nobel de Literatura. A profesora de Lingua e Literatura, Carmucha se chamaba,  entregounos unha folla fotocopiada con diversos fragmentos de novelas do recente Nobel. Tratábase  do inicio das súas obras máis destacadas ata aquel momento.  "Cien años de soledad", "El coronel no tiene quien le escriba", "El otoño del patriarca". Non lembro as obras exactamente. Sei que na clase fixemos unha lectura en alto e que Carmucha nos falou sobre o realismo máxico. O que si podo dicir é que foi a orixe de moitas lecturas posteriores nas que descubrín o fermoso e máxico universo deste gran xenio da literatura universal.





lunes, 31 de marzo de 2014

"As voces baixas" de Manuel Rivas

O libro de lectura deste mes no club de pais e nais "Lector@s da Ulloa" é "As voces baixas" de Manuel Rivas. É unha autobiografía do propio autor, da súa infancia, doas súas lembranzas e da súa primeira xuventude. Á vez, é unha biografía colectiva da xente do común ambientada na pequena aldea do Castro de Elviña, nas aforas dunha cidade en crecemento, A Coruña. A propia aldea de Castro, o  cemiterio de san Amaro, a rúa da Marola perto da Torre, a prisión provincial, o instituto mixto de Monelos ou a enxebre taberna Dos Beléns tamén de Monelos son os lugares que poboan esta novela de Manuel Rivas na que nos amosa que son as voces baixas. Estas son as lembranzas, os murmurios dos nenos e tamén as voces prohibidas dos anos do franquismo...
Á vez, Manuel Rivas, réndelle homenaxe a súa irmá María, muller que se adiantou ao seu tempo e que morreu moi nova. 
Manuel Rivas indica que esta obra é un libro do principio e do final. 

A vindeira lectura do club é "El señor de las moscas" de William Golding, un clásico da literatura contemporanea. A reunión, o último luns do mes (28 de abril).

lunes, 10 de marzo de 2014

Día 8 de marzo: A muller no cine



O cine é reflexo da realidade. A evolución e a transformación da muller non é indiferente na gran pantalla. O cine ten o papel de amosar as desigualdades, de denunciar e ensinar o que ocorre na realidade. Non só a través das temáticas senón tamén a través dos diversos oficios do cine, no que as mulleres están moi presentes e moi valoradas.

En “Libertarias” de Vicente Aranda, un grupo de mulleres anarquistas queren loitar durante a Guerra Civil española. O seu soño era o da igualdade social entre homes e mulleres. O filme amosa a loita polos dereitos acadados durante a II República e arrebatados despois durante a Dictadura franquista.

  “La sonrisa de la Mona Lisa” de Nike Newell é un filme cuxa acción se  desenvolve nos anos 50 en EEUU. Unha profesora de Historia da Arte chega a una universidade para darle clase a un colectivo de rapazas novas e ricas. Nesta película faise una crítica á sociedade patriarcal e á imposición social de que a muller ten que depender económica e socialmente do seu home.



"Coco Chanel" de Anne Fontaine amosa o camino que segue una rapaza francesa de familia modesta para converterse nunha das deseñadoras máis famosas do mundo.  Coco loita polo que desexa nun mundo de homes. Cos seus deseños de roupa tamén transforma o modelo de muller baseado na independencia e o carácter.
 
"Piedras" de Ramón Salazar conta a historia de cinco mulleres moi diferentes pero que comparten o espírito de superación.  Anita, e a súa filla discapacitada, conseguen saír adiante; Isabel trata de volcarse no traballo para esquecer ao seu home maltratador; Mari Carmen conduce un taxi e convírtese en cabeza de familia tras a norte do seu esposo. Todas son mulleres loitadoras e traballadoras.

"Las mujeres de verdad tienen curvas" é unha  película mexicana cuxa acción  se desenvolve en EEUU e aborda a presión social á que está sometida a muller. Conta a historia dunha moza que consegue acceder a un bo instituto como estudante. Sen embargo, a súa familia a intenta convencer de que o seu destino consiste en casar e compracer ao seu home. A protagonista pide una beca para estudar e toma as rendas da súa vida.


"En tierra de hombres" de Niki Caro conta a historia dunha nai cos seus fillos e tras un divorcio regresa ao seu pobo natal no norte de Minessota. Para sair adiante busca traballo nas minas de ferro. O filme amosa a desigualdade laboral que sofren as mulleres e intenta concienciar á sociedade de que os traballos non son exclusivos de homes ou mulleres. 

" Kandahar" de Unha periodista afgana ten que refuxiarse en Canadá pois a represión que sofre a muller no seu país de orixe lle impide desenvolver a súa profesión. Esta filme é un reflexo da situación da muller en Oriente Medio, donde ten que vivir privada de todos os dereitos. Amósase, ó mesmo tempo, o contraste no día a día entre Canadá e a vida diaria en Afganistán.