HORA DE LER

Poñemos en marcha a HORA DE LER o 26 de setembro a primeira hora.

Trátase de ler todos os días media hora: a primeira semana a primeira hora, a segunda semana a segunda hora, e así sucesivamente. 

"As voces baixas" de Manuel Rivas

O libro de lectura deste mes no club de pais e nais "Lector@s da Ulloa" é "As voces baixas" de Manuel Rivas. É unha autobiografía do propio autor, da súa infancia, doas súas lembranzas e da súa primeira xuventude. Á vez, é unha biografía colectiva da xente do común ambientada na pequena aldea do Castro de Elviña, nas aforas dunha cidade en crecemento, A Coruña. A propia aldea de Castro, o  cemiterio de san Amaro, a rúa da Marola perto da Torre, a prisión provincial, o instituto mixto de Monelos ou a enxebre taberna Dos Beléns tamén de Monelos son os lugares que poboan esta novela de Manuel Rivas na que nos amosa que son as voces baixas. Estas son as lembranzas, os murmurios dos nenos e tamén as voces prohibidas dos anos do franquismo...
Á vez, Manuel Rivas, réndelle homenaxe a súa irmá María, muller que se adiantou ao seu tempo e que morreu moi nova. 
Manuel Rivas indica que esta obra é un libro do principio e do final. 

A vindeira lectura do club é "El señor de las moscas" de William Golding, un clásico da literatura contemporanea. A reunión, o último luns do mes (28 de abril).

24 de febreiro: Día de Rosalía

Para celebrar o  Día de Rosalía queremos lembrar os poemas que diferentes escritores e escritoras adicaron á poetisa galega máis internacional.

 Son os que seguen:

Luz Pozo Garza "Hai unha voz", "Benzoada", "Cantiga. Funeral de Padrón" e "Falando con Rosalía"
Luis Pimentel, "Nai de Galicia" e "Rosalía"
Xohana Torres, "Rosalía"
Mª Xosé Queizán "Tirar do fío"
Arcadio López Casanova, "Palabras na tarde pra Rosalía"
Ana Romaní, "Rosalía de Castro, Emily Dickinson, Edith Södergran", "Rosalía tan amiga"
Ramón Cabanillas, "A Roaslía de Castro"
Curros Enríquez, "A Rosalía"
Federico García Lorca, "Canzón de cuna pra Rosalía Castro, morta"
Teixeira de Pascoaes, "Oh Santa Rosalía da Saudade"

A queima de libros na historia

"Farenhait 451" de R. Bradbury nos presenta un mundo no que a principal misión dos bombeiros é a queima de libros, xa que estos fan pensar. "Farenhait 451" é unha obra de ciencia ficción, sen embargo, ao longo da historia producíronse varias queimas de libros. Estas foron unha ferramenta por parte das autoridades tanto políticas como relixiosas para suprimir ideoloxías discrepantes que supoñían unha ameaza para a conservación do seu poder na sociedade.

No século III a.C,  o emperador de China, Qin Shi Huang, ordeou queimar obras filosóficas e de historia que consideraron perigosas. Os autores destas obras foron enviados ao norte de China a traballar como convictos na construcción da Gran Muralla.

En España, en 1480, Torquemada promoveu a queima de libros que non fosen cristiáns co fin de preservar a fe católica. A Inquisición decidíu  que os libros xudeus foran queimados no lume.
No século XVI os árabes que vivían en España foron obrigados a entregar todos os seus libros as autoridades e gran parte deles foron queimados.

Durante a Revolución Francesa, Robespierre ordeou a queima que defendían o catolicismo, o clericalismo e o absolutismo.

En 1933 en Berlín, os nazis queimaron libros de autores xudeus e aqueles considerados anixermánicos. O filósofo Freud, ao enterarse que os seus libros foran queimados, exclamou: "Canto avanzou o mundo, na Idade media o queimado sería eu!

En 1939,  tras a Guerra Civil española, a Falanxe queimou libros na Universidade Central en Madrid. Arderon libros de grandes pensadores como Freud, Rousseau, Voltaire, Marx ou  Gorki entre outros.

En 1976 tras o golpe de estado de Videla en Arxentina tamén se ordeou unha queima colectiva de libros, entre os que estaban obras  de Proust, García Márquez, Saint Exupery, Neruda ou Vargas Llosa.

A queima da Biblioteca de Alexandría no século I a.C. (descoñécense as razóns deste feito)  repítese coa queima da biblioteca de Saraxevo en 1992, froito da barbarie humana.

Intercambio de cartas co CPI de Mesía

Rapaces e rapazas dos cursos da ESO do IES de Monterroso intercambiaron cartas por correo ordinario cos alumnos e alumnas do CPI de Mesía de A Coruña. Eles mesmos ocupáronse de mercar o sobre e o selo para enviar por correo estas felicitacións de Nadal a través dun medio que moitos descoñecían case por completo. Na vindeira semana, uns e outros, atoparán no buzón do seu domicilio, esta orixinal postal de Nadal.
Grazas a todos os participantes. Desde o IES de Monterroso desexamos unhas Felices Festas ao CPI de Mesía!

Hora de Ler: Os alumnos opinan

Hoxe, na Hora de Ler, os alumnos de 2º de Agrupamento opinaron sobre os libros que están lendo. Vexamos que nos contan:

Javi: Acabo de comezar a ler "Orballo da mañá". Conta a historia dunha familia que vive nun poboado situado nun deserto de África. A soidade é un dos temas deste libro. Paréceme interesante, estou desexando saber que ocorre...

Xeila: O libro que estou a ler titúlase "Boris". Vai dun rapaz que vive en Leningrado. É un rapaz orfo que ten  que buscarse a vida para alimentar a súa nai viúva. Paréceme interesante e quero saber como acaba...

Tamén lin recentemente un libro en inglés "Tales of Arabia nights". Gustoume moito o primeiro relato. Trata sobre un home moi rico que gasta toda a súa fortuna en comprar cousas das que non ten necesidade. Unha noite ten un soño no que  aparece un home que lle di que volte a O Cairo, que alí atopará os seus tesouros baixo un pazo... Mansur viaxa a esa cidade e alí descobre... Non sigo contando, animádevos a ler máis.

Yaiza: Gustoume moito o libro titulado "Boris" porque trata sobre un neno que ten que buscarse a vida para alimentarse e sobrevivir. O tema é a supervivencia.

Eliana: "Boris" é un libro que me resulta un pouco difícil de ler, pero o tema gústame moito.

Hora de Ler: Na busca do tesouro de Rande

Estes días, na Hora de Ler, os rapaces de 2º ESO achegáronse a un anaquiño da historia de Galicia de principios do século XVIII.

En 1702, galeóns cargados de ouro e prata procedentes de América, refuxiáronse na Ría de Vigo. A idea era guarecerse dos buques de guerra ingleses que se atopaban no Atlántico á espera de tan rico botín.
Os galeóns fondearon na enseada de San Simón e os seus tripulantes construiron unha gran barreira de paus e cadeas no Estreito de Rande, donde  hoxe localizamos a ponte do mesmo nome.

Os navíos ingleses, sen embargo,  entraron na ría  desencadeándose unha gran batalla. Os galeóns afundíronse na enseada, a excepción do Santo Cristo de Maracaibo, que foi levado polos ingleses cunha gran carga cara á saída da ría rumbo a Inglaterra tras a súa victoria en Rande. O barco, no medio da néboa, afundiuse contra unas rochas xunto as Illas Cíes. O tesouro quedou así afundido para sempre na ría.

A mediados do século XX, uns intrépidos norteamericanos achegáronse a Galicia en busca do tesouro afundido. Tras moitos intentos e inmersións infructuosas, non se atopou nin rastro do ouro e a prata.

O misterio de Rande segue ahí.

24 de outubro: Día das Bibliotecas. A Biblioteca de Alejandría

Polo ano 300 a. C, a cidade de Alexandría era a urbe máis grande do mundo. Foi fundada por Alejandro Magno. Tiña un gran porto e un gran faro considerado unha das Sete Maravillas do Mundo Antigo

Nesta cosmopolita cidade decidiuse construir un gran museo que acollera un enorme número de obras gregas e  traduccións de obras escritas noutras linguas ó grego. O museo converteuse nun gran lugar de investigación donde traballaron nos seus estudos, científicos tan importantes como Arquímedes, Euclides, Hiparco ou unha muller astrónoma chamada  Hipatia.

O museo e a biblioteca estaban divididas en facultades, dirixidas por sacerdotes. O salario dos traballadores era pagado polo rei. A biblioteca estaba aberta ó público e chegou  contar con 900.000 manuscritos.

  

Non está claro exactamente cando a Antiga Biblioteca de Alexandría foi destruida; sábese que foi queimada varias veces. No século II a.C., baixo  o reinado de Ptolomeo Euergates II, comezou o proceso de deterioro, que continuou a través de varios séculos. No ano 47 a.C. as perdas   multiplicáronse cun primeiro gran incendio decretado polo emperador Xulio César. No ano 273, cos enfrontamentos en tempos de Aureliano, sofríu os peores danos da súa historia cando se arrasou coa cidade e o  barrio dos palacios convirtiuse nun páramo. Un novo incendio no ano 391 devorou case a totalidade do edificio. En 634 o califa Omar provocou un incendio xa que, para éste, os libros da Biblioteca contradicían o Corán e, polo tanto, eran perigosos. 

No ano 2006 reconstruiuse a biblioteca en Alexandría. Na  película “Ágora”podemos ver unha reconstrucción da Biblioteca antiga de Alexandría.

Cadro-estrela da semana: "La bola de cristal"

Este cadro foi pintado en 1902 polo británico John William Waterhouse. Este artista pertenceu ao Grupo Prerrafaelita, que acolleu a un número importante de pintores ingleses cuxo obxectivo era conseguer a beleza e a simplicidade da arte do século XV e XVI, tendo como principal figura ao gran pintor italiano Rafael.

Os Prerrafaelitas son un grupo que representa ao Romanticismo inglés, buscando plasmar no cadro os sentimentos do artista.

Neste cadro "A bola de cristal" amósase a unha muller vestida de vermello mirando fixamente cara unha bola de cristal e realizando algún feitizo coa axuda dun libro e dunha calavera. O autor trata de transmitir a maxia e o poder das profecías, ou sexa, crear no espectador un sentimento místico rodeado dse certo misterio.

Son os grandes temas de Waterhouse, ademáis dos mitos e das lendas baseados na literatura. 

A continuación, os alumnos de 1º ESO opinan sobre o cadro: 

"Gústanos este cadro porque presenta un debuxo perfecto, cunha cor moi intensa, un vermello que parece terciopelo... O rostro da muller, a bola e a calavera causan moita intriga..."
Carmen Barrul e Jose Luis Fernandes

"Un cadro misterioso, gústame..."
Raúl Ríos