Preme na imaxe para aumentalo!.A Biblioteca do IES Monterroso (Lugo) pon en marcha este blog como punto de información e debate sobre a lectura e os libros no centro, dende un curruncho lucense para todo o universo coñecido. Foro aberto e libre, plataforma indispensable do noso Club de Lectura, este blog demostra que non todo está nos libros...
martes, 17 de noviembre de 2009
ANXO FARIÑA E OS MEGATOXOS

O martes día 10 de novembro, visitou o noso centro Anxo Fariña o creador dos Megatoxos.
A súa conferencia foi moi didáctica incidindo no proceso creativo como novelista e debuxante á vez. Dende aquí animámosvos a ler aventuras tan interesantes como A espada esmeralda, Ed. A nosa Terra (2008). Nela Ruxe, Lúa, Faísca e Ninfa están a vivir un curso escolar do máis emocionante. Tras desenvolver por accidente estraños poderes, un milleiro de problemas comezan a xurdir nas súas vidas. Na procura dunha solución para a súa mutación xenética, viaxarán desta vez ao medievo, onde atoparán un antigo e misterioso mosteiro no que nada é o que parece. Nesta aventura, os Megatoxos deberán medir a súa intelixencia e valor entre códices medievais, nunha biblioteca chea de enigmas e perigos, situación que porá en xogo a súa amizade.
A súa conferencia foi moi didáctica incidindo no proceso creativo como novelista e debuxante á vez. Dende aquí animámosvos a ler aventuras tan interesantes como A espada esmeralda, Ed. A nosa Terra (2008). Nela Ruxe, Lúa, Faísca e Ninfa están a vivir un curso escolar do máis emocionante. Tras desenvolver por accidente estraños poderes, un milleiro de problemas comezan a xurdir nas súas vidas. Na procura dunha solución para a súa mutación xenética, viaxarán desta vez ao medievo, onde atoparán un antigo e misterioso mosteiro no que nada é o que parece. Nesta aventura, os Megatoxos deberán medir a súa intelixencia e valor entre códices medievais, nunha biblioteca chea de enigmas e perigos, situación que porá en xogo a súa amizade.
miércoles, 4 de noviembre de 2009
SAN CRISTOVO por Judith

Esta foto foi sacada un 18 de xullo de 1964 na estrada principal de Antas de Ulla pola festa do San Cristovo. En Antas aínda se segue a celebrar esta festa despois dunha tradición de máis de 50 anos. Esta festa é diferente as demáis xa que a xente preparaba o coche, o camión, a moto ou incluso (os nenos pequenos) a súa bicicleta con globos , cintas , frores... para ser bendicida polo cura ó rematar a misa. Logo os veciños facían unha comida no campo todos xuntos, mentras tocaba unha orquestra, charanga, banda...Se facía boa noite os veciños voltaban a reunirse para cear, ó rematar, o Concello repartía premios ós automóviles mellor compostos.
Hai 50 anos, baixo a ditadura Franquista a xente non dispuña de moitos medios de transporte e case tódolos coches que había eran iguais ou da mesma marca, o máis abundante era o Seat 600 debido a que era o coche máis ecónomico de ese momento. Tamén algúns veciños tiñan tractores, pero eran os menos xa que o soldo non lles permitía compralos porque verdadeiramente eran caros. Meu avó era un dos poucos que mercara un tractor, o cuarto do concello e da parroquia o primeiro, polo cal os veciños pedíanlle axuda para os traballos da terra, que era no que se baseaba fundalmentalmente a economía naquela época. Luís. Os meus bisavós mercáronlle este tractor o meu avó Luís cando acabou de estudiar para capataz agrícola en Bastiagueiro (A coruña). Costou 225.000 pesetas. No mesmo verán levouno a bendicir pola festa. Pola mañá meu avó vestiuse elegante, con traxe, e montou no tractor con outros veciños, que non tiñan en que ir para a festa se non era andando.
MICRORRELATOS DE TERROR: O GAÑADOR

Un rapaz aparentemente normal que viviu, aparentemente, nunha aldea normal foi asasinado a pasado luns.
A vítima chamábase Xoán ía de camiño a casa cando ocorreu a desgraza. Esa tarde dirixíase a mercar uns tomates para que a súa nai pidese cociñar. Cando se deu conta, fixérase de noite, xa que se entretivera vendo uns tebeos, pero el non supoñía, para nada, o que lle ía ocorrer.
Camiñaba tranquilo e tatarexando unha canción cando de súpeto oíu uns pasos. Virouse, pero non viu nada, e seguiu co seu camiño. Volveu oír os pasos tres ou catro veces máis, pero nunca aparecía ninguén.
Unha das veces oíu os pasos de novo, pero decidiu que non miraría.
Cando xa estaba chegando a casa, os pasos fixéronse máis fortes e rápidos, pero xa non tivo tempo para reaccionar....
Ó día seguinte, un veciño avisou inmediatamente á policía cando viu o cadaver, pero nunca máis se soupo nada do caso.
Ninguén coñecía a causa desa morte.
Ninguén menos eu, que coñezo perfetamente os xestos, as miradas e os gritos desafogados de Xoán!.
Ninguén menos eu, que coñezo perfetamente os xestos, as miradas e os gritos desafogados de Xoán!.
MARÍA RICO (3º ESO B)
lunes, 2 de noviembre de 2009
Punto e liña
Os alumnos de 1º da ESO están a traballar a unidade didáctica referente aos elementos da linguaxe visual; o punto e a liña. E están feitos uns verdadeiros artistas aqui tedes unha mostra da súa creatividade:
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


